!!! ผมชื่อ...จึ๊กกรึ๊บ+ !!!

โย่วววว!! ทุกคน...ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ  ตอนนี้จึ๊ก หรอ ไอแอมคนนี้ นำตอนที่2มาโปรยแล้วค่ะ~

เหมือนเดิมค่ะ ก็..ขอคอมเม้นด้วย เพราะคอมเม้นของท่านทุกคนช่วยคนๆนี้ได้ค่ะ!! 

*ขอขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกท่าน ที่เอาไปอ่่านตั้งแต่มันยังเป็นเอกสารword และตามมาอ่านต่อที่นี่ ขอบพระคุณด้วยใจรักยิ่ง..ยิ่งลักษณ์    ...อุ๊ปส์!!! 555555 ไม่มีอะไรๆ ไม่ได้พูดถึงใครน๊าา!!  ><

โอเค...รั่วพองาม   งั้น  ไปอ่านกันต่อเล๊ยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!   LET"S GO !!! *w*b

.

.

.

….สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงเขาเท่านั้น  เขาคนนั้นที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉัน คนที่กำลังจะเอาความนอยด์ของฉันออกไปจากใจ……

.

.

เด็กชาย รูปร่างสูง หน้าตาคมคาย  ยืนกวาดสายตามองไปทั่วห้องที่เค้าอยู่ในขณะนี้  เขาพบเจอกับสายตาของเพื่อนใหม่หลายคนจับจ้องมาที่เขา  แต่เขาสะดุดกับสายตาคู่หนึ่งที่มองมายังเขาแบบอึ้งๆ  เขารู้สึกแปลกใจและจ้องกลับไป  แต่เจ้าของสายตาคู่นั้นกลับหลบตาไปเสียก่อน

ทำไมทุกคนต้องจ้องเราด้วยนะ ไม่เคยเห็นคน[หล่อ]รึไง?   เด็กชายคิด   แต่ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากมายกว่านี้  คุณครูก็บอกให้เขาแนะนำตัวเอง ในฐานะเด็กที่เพิ่งเข้าย้ายเข้ามาเรียนใหม่ของโรงเรียนนี้ และของห้องนี้

“ สวัสดีครับ…ผมชื่อ ธิศดิณทร์  ชื่อเล่นว่า เจ  เพิ่งย้ายเข้ามาเรียนเป็นวันแรก ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ “  เจกล่าวทักทาย และยิ้มอย่างอ่อนโยนให้แก่เพื่อนๆ 

เพื่อนหลายคนยิ้มตอบ  นั่นทำให้เจมีกำลังใจในการใช้ชีวิตในห้องนี้ขึ้นมานิดหน่อย

“ งั้น …เธอไปนั่งข้างณีรดาก็แล้วกัน ว่างพอดี ตรงนั้นน่ะๆ “  คุณครูชี้นิ้วไปยังโต๊ะที่ยังว่างตัวหนึ่ง ซึ่งโต๊ะตัวนี้อยู่ติดกับโต๊ะของเด็กสาว     นามว่าณีรดา

เจมองตามนิ้วของคุณครูไป และพบว่าคนที่คุณครูบอกให้เขาไปนั่งข้างๆคือเจ้าของสายตาเมื่อครู่นั่นเอง  ซึ่งตอนนี้ เธอไม่แต่แม้จะมองหน้าเขาสักนิดเดียว   เธอคนนั้นกัดริมฝีปากแน่น และมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่ตาลอกแลกชอบกล…

เจเดินไปที่ที่นั่งของเขา  เสียงดึงเก้าอี้ออก ทำให้เธอสะดุ้งนิดหน่อย แต่ก็ยังไม่ยอมหันมา

นี่เธอไม่คิดจะหันมาหน่อยเลยรึไง ทั้งที่เมื่อกี้ จ้องซะเหมือนเห็นผี  - - …   เจได้แต่คิด และนั่งลง จัดอุปกรณ์การเรียนให้เรียบร้อย

หลังจากเจได้ที่นั่งแล้ว คุณครูก็แจ้งข่าวสารเล็กๆน้อยๆ ก่อนจะออกไป และปล่อยให้เด็กๆรอคุณครูชั่วโมงแรกเข้ามาสอน

.

.

ให้ตายสิ!....ครูบ้า!!!! บ้าที่สุด!!!  เอาหมอนี่มานั่งข้างหนูทำม๊ายยยยยยย!!?!!  ><

ณีรดา  กำลังนั่งคร่ำครวญในใจกับตัวเอง หลังจากที่คุณครูส่งเพื่อนใหม่มานั่งข้างๆเธอ  ก็แค่เพื่อนใหม่…เธอพยายามคิดแบบนั้น  แต่ดูเหมือนเธอจะคิดแค่นั้นไม่ได้ เมื่อเธอพบว่า เพื่อนใหม่ที่เข้ามานั้น ทำเอาหัวใจเธอแทบละลาย  ก็เขา…หล่อสุดๆเลยว่ะ!

ว่าแล้วเธอก็กรีดร้องในใจดังๆอีกรอบ แต่เสียดายที่เธอขยับร่างกายไม่ได้เลย  ถ้าใครมาเห็นเธอตอนนี้ เขาต้องหาว่าเธอบ้าแน่ๆ  เพราะเธอนั่งตัวตั้งตรงไปข้างหน้า แต่คอดันหันไปอีกทาง   ไม่มีการไหวติง ตัวแข็งเหมือนรูปปั้น   แต่เหงื่อที่ไหลอาบหน้านี่มันอะไร…

ช่วยไม่ได้นี่หว่า…เพราะเธอสัมผัสถึงอุณหภูมิของคนที่อยู่ข้างๆได้ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นของร่างกายที่แผ่ออกมา แม้มันจะนิดเดียว แต่ทำไมเธอถึงร้อนเหงื่อแตก แบบนี้เนี่ย!!?!!   แล้วเธอก็กรีดร้องในใจอีกเป็นรอบที่สาม…

“ เฮ้ย! มิ้ว เป็นไรอ่ะ?? นั่งตัวแข็งเหมือนหินเลยว่ะ แกหันมาทักเพื่อนใหม่หน่อยดิแก  ”  แจน เพื่อนสนิทของมิ้ว หรือ ณีรดาคนนี้ทักทันทีที่เห็นเพื่อนสาวพยายามทำตัวให้เป็นเหมือนรูปปั้นหน้าโรงเรียน

“ เอ้อ…คือ ตอนนี้เราคิดอะไรอยู่น่ะ เอาไว้เดี๋ย…ว๊ากกกกกกก!!!!!! ”   มิ้วร้องออกมาเป็นครั้งแรก หลังจากร้องในใจอยู่สามครั้ง  เธอร้องเพราะสัมผัสอุ่นๆของบางสิ่งที่อยู่บนไหล่ของเธอ  อาการรูปปั้นหายไปทันที  แต่แทนที่ด้วยอาการช๊อก  เพราะทันทีที่เธอหันมาดู เธอพบว่าเป็นมือของเจ ที่วางอยู่บนไหล่

…….เงียบ…….

ดวงตาทั้งสองคู่ประสานกันพอดี  เจมองมิ้วนิ่งๆ ถึงแม้เขาจะรู้สึกตกใจเมื่อพบว่า ตาของเด็กผู้หญิงตรงหน้าเขาในตอนนี้ใหญ่กว่าจานดาวเทียมบนหลังคาบ้านเขาเสียอีก  แต่ในส่วนลึกๆของความคิดนั้น เขาสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยน และความยินดีจากตาคู่นั้น…

มิ้วเป็นฝ่ายหลุบตาลงไปก่อน  แต่ก็ยังคงนั่งนิ่งอยู่ ส่วนหนึ่งด้วยความอายที่อยู่ดีๆเธอก็ร้องว๊ากใส่หน้าของเจ ไปเต็มๆ  และอีกส่วนหนึ่งด้วยว่าตอนนี้มีเพื่อนลายคนกำลังมองมาที่เธอ  เพราะสงสัยว่าเธอจะร้องเสียงดังทำไม  -*-

“ เอ่อ…คือ ..เราไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนการใช้ความคิดของเธอหรอกนะ แต่เราต้องนั่งข้างกันเนอะ ก็เลยอยากจะรู้จักกันหน่อย เพราะถ้าเราต้องนั่งข้างกันแบบไม่รู้จักกันไปอีกหลายเดือน ก็คงจะเหมือนคนบ้าล่ะมั้งนะ ฮ่าๆๆ “        เจเป็นฝ่ายเริ่มทำลายความเงียบก่อน   เขาหวังแค่ว่า เขาจะมีโอกาสได้รู้จักกับผู้หญิงเจ้าของสายตาที่ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ  ได้ถึงสองครั้งคนนี้…..

มิ้วแอบขำเล็กน้อย กับคำพูดที่ดูไม่ตลก แต่ก็ตลก ของเจ แต่ทำไมเธอถึงขำล่ะ?  ฮ่าๆๆ…คนบ้างั้นหรอ …นายคนเดียวน่ะสิ  มิ้วเผลอยิ้มน้อยๆออกมาแวบนึงจนได้ แต่ยิ้มนั้นก็หายไปทันทีเมื่อเธอเริ่มขยับปากพูดบ้าง

“ ก็…อืม…ยิ..ยิน….ยินดีที่ได้รู้จักนะ เราชื่อ มิ้ว  นั่งตรงนี้คนเดียวมานานแล้ว ตั้งแต่เพื่อนที่เคยนั่งตรงนี้ลาออกไป ดีใจที่ได้นายมานั่งตรงนี้ข้างๆเรานะ  หวังว่าเราจะได้เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันในอนาคตต่อไป  ยินดีที่ได้รู้จักนะ “

…………………. …… … .. .

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!! เสียงกรีดร้องในใจของมิ้วดังขึ้นอีกครั้ง [ครั้งที่เท่าไหร่แล้ว??] เธอพูดอะไรของเธอออกไปเนี่ย!!?!!! 1.เธอพูดติดอ่าง…

2.เธอเล่าประวัติของเพื่อนเก่าออกไปทำไม?

3.เธอพูดออกไปว่า “ ดีใจที่ได้นายมานั่งตรงนี้ ”   นั่นมันความในใจนะเฟร้ย!!!!

4.เธอพูดว่า ยินดีที่ได้รู้จัก ซ้ำกันสองครั้ง   เพื่อ!!?!!!!!

เจเหมือนจะเห็นอาการประหม่าของมิ้ว   เลยหัวเราะออกมาเบาๆ  และยื่นมือข้างขวาออกไปหาเด็กสาวข้างหน้า

“ เราก็ดีใจที่ได้มานั่งตรงนี้เหมือนกัน  ตอนนี้เราก็รู้จักกันแล้ว เราต้องเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันแน่ๆ เนอะ? “ ^^

คำถามชวนให้ตอบของเจ ดึงมิ้วออกมาจากภวังค์ที่เต็มไปด้วยเสียงโหยหวนจนได้  มิ้วมองหน้าเจ และก้มลงมามองมือที่ยื่นออกมาของเขา   

“ อื้ม “    มิ้วยิ้มตอบรับคำถามนั้น  

…มือของทั้งสองคนก็จับกันแน่น เป็นเครื่องหมายสัญลักษณ์แสดงถึงการยอมรับซึ่งกันและกัน 

มันคืออะไรกันนะ??  มิ้วรู้สึกถึงความรู้สึกบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในหัวใจของเธอขณะนี้  เธอสัมผัสถึงความอบอุ่นและอ่อนโยนผ่านมือที่เธอจับอยู่ มันทำให้เธอรู้สึกเหมือน ทุกอย่างรอบตัวเธอสดใส และ มีชีวิตชีวาขึ้น  J

เป็นเพราะร่างกายกำลังหลั่งสารเอ็นโดฟินส์ออกมามากมาย??         หรือเธอบ้าไปแล้ว???    

=_= “

ไม่รู้หล่ะ…เธอรู้แค่ว่า ตอนนี้ผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าเธอคนนี้เอาความนอยด์ออกไป และใส่ความสุขเข้ามาแทนที่มัน

เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนออกไปตอบรับ รอยยิ้มของเจที่ส่งมาหาเธอ  เธอรู้สึกว่าแก้มเธอขึ้นสีระเรื่อนิดหน่อยด้วย ให้ตายสิ!

…ไม่ว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นเพราะคนตรงหน้านี้จะเป็นอะไร…

เธอทำได้แค่บอกกับตัวเองว่า

“ เค้าก็แค่เพื่อนใหม่ “

                                                                                  TBC

  PS. ถึงผู้อ่านจ้า  

นี่เป็นตอนเต็มๆตอนแรกของเรื่อง  ช่วงเวลาที่ดีที่สุด นะคะ…หวังว่าจะชอบกันนะ

แล้วถ้ามีข่าวสารหรือ มีอะไรมาแจ้ง ไอแอม จะมาแจ้งนะคะ แทรกๆไปแบบนี้แหละ 555                                                                          

*ขอความกรุณาช่วยคอมเม้นให้ไอแอมด้วย เพื่อจะได้ปรับปรุงการเขียนให้ดียิ่งขึ้นนะคะ ชอบไม่ชอบก็เขียนไปเลย ไอไม่ว่า ^^  มีอะไรอยากรู้อยากถาม ก็บอกได้ค่ะ แต่ติดไว้นิดนึงว่าเรื่องนี้ BASED ON TRUE STORY อาจจะมีบางเรื่องที่บอกไม่ได้ก็ขอโทดล่วงหน้าไว้ก่อนเลยนะคะ       

…สุดท้ายก็ขอขอบคุณทุกคนที่ติดตามอ่าน   มาดูกันว่าตอนต่อไปมิ้ว กับ เจ จะเป็นยังไงต่อไป TBC ค่ะ -/\-  บ๊ายบาย ~